Als betrekkelijke leek denk ik, dat Robert Gesink net een te klein motortje heeft om de Tour de France te kunnen winnen. Maar een plaats in de top-5 moet zeker kunnen. Als hij niet valt, en dat gebeurt opvallend vaak. Zijn toppositie in de Vuelta verloor hij door een val, de tour van 2009 werd een drama door een val, en nu ook de editie van 2011. Klassement naar de ju door een val. Mijn grappige partner die het wielrennen zijdelings volgt, adviseerde gisteren een driewieler. Om top-5 te kunnen rijden moet je ongeschonden door de etappes komen. Ik vermoed (als leek) dat Gesink zichzelf lichamelijk voldoende prepareert voor de grote rondes. Zijn materiaal en zijn lichaam zijn precies op het juiste moment in topvorm. Wat mijns inziens ontbreekt is de juiste psyche. Het zou best kunnen, dat hij te bang aan de wedstrijd begint. Te bang om te vallen, te bang dat hij zijn krachten niet goed verdeelt, en bang dat hij niet voldoende rendement haalt uit de inspanningen van zijn ploeggenoten. En dan gebeurt het juist. Nogmaals, ik ben een leek en het is zeker niet mijn bedoeling om Gesink de grond in te boren. Maar deze week zat ik te denken, een beetje meer van het Hoogerland-opportunisme en Robert Gesink zou voor de Contadorren, de Schlecks en de Evansen een veel betere tegenstander zijn. Om bang van te worden.